Opa vertelt

Zwemmen

Hier in Borne gaan veel kinderen na afloop (of tussen) de partijen zwemmen. Lekker makkelijk natuurlijk als het zwembad naast de toernooizaal ligt. Ook opa is deze week twee keer gaan zwemmen. Dinsdag tussen de rondes in was het niet echt druk. Donderdagmiddag wel en opa vond het wel leuk dat hij bijna iedereen in het zwembad kende. Maar tegelijkertijd was dat ook een beetje vervelend want kinderen vinden het nou eenmaal leuk om opa’s een beetje te pesten ;-). Zo kreeg opa een paar keer een bal op zijn gezicht en werd al het speelgoed steeds van opa afgepakt. Opa is dan ook van plan om volgende keer gewoon weer alleen te gaan zwemmen in een zwembad waar hij niemand kent!

Vroeger, toen het ONJK nog in Hengelo en Enschede werd gespeeld was er geen zwembad naast de speelzaal, maar toch gingen ook dan veel schakers op donderdagmiddag een frisse duik nemen. Dit deden zij in het openbare zwembad in Enschede. Dat bad is wel een stukje groter dan het zwembad hier, maar het is natuurlijk ook een heel stuk verder weg. Opa heeft daar nog een keer bijna ruzie gekregen op de parkeerplaats. Het was heel druk die dag en opa stond te wachten op iemand die net ging wegrijden. Nadat die auto was weggereden reed opa het parkeervak in. Van opa’s zijkant begon er iemand te toeteren, kennelijk wilde die persoon ook in hetzelfde vak parkeren.

Deze persoon begon opa voor rotte vis uit te maken en schreeuwde allemaal woorden waarvan het beter is dat ze hier niet in het artikel komen. In het zwembad is opa deze persoon gelukkig niet meer tegengekomen, anders had het weleens zo kunnen zijn dat opa dit niet meer kon opschrijven voor jullie.

Wie ook ging zwemmen, maar niet geheel vrijwillig, was een schaakbegeleider uit Groningen. Op een van zijn vele schaakreizen had hij kennelijk een weddenschap verloren en als beloning mochten de kinderen hem in Hengelo in de vijver gooien. Omdat het niet de allergrootste kinderen waren had deze schaakbegeleider het idee dat hij het wel droog zou houden, maar hij had buiten enkele Young Masters gerekend. Die wilden maar wat graag de schaakbegeleider in een nat pak zien en waren graag bereid daarin een handje te helpen.

Vooral de fin Tomi Nyback, winnaar van het toernooi in 2002 en 2003 en inmiddels alweer een tijdje grootmeester, had daar erg veel zin in. En samen met de andere Young masters en de kinderen was hij het die de schaakbegeleider optilde als een baby en een badje liet nemen. Gelukkig kon de schaakbegeleider er achteraf wel om lachen. Of de buschauffeur er later ook zo blij van werd is nog altijd onduidelijk. Hij moest ineens na de reis een van zijn stoelen droogmaken… 

Een kleurrijk geheel

Het is opa opgevallen dat er meer en meer spelers achter het bord zitten met een koptelefoon op de oren. Nou is dat natuurlijk (hopelijk) niet om goede zetten door te krijgen van goede schakers die de partij aan het volgen zijn, maar wel voor de rust en de stilte om je heen. Het schijnt dat storende geluiden weggefilterd worden. Het doel van de koptelefoons is dus duidelijk: het bevorderen van de concentratie.

Het leuke voor opa is dat deze koptelefoons niet allemaal zwart zijn. Nee, ze schijnen die dingen in wel 734 verschillende kleuren te verkopen (uit deze zin blijkt maar weer dat opa vandaag erg veel moeite heeft met tellen). Het zijn dus niet 734 kleuren maar wel een aantal, onder andere groen, geel en oranje zijn gespot.

Daarmee komen we meteen op een ander kleurrijk persoon. Ook bij hem werden deze kleuren veelvuldig gespot. Niet op de oren maar in het haar. Opa is er nog steeds niet helemaal uit of die kleurrijke haardos bedoeld was om tegenstanders af te schrikken of omdat het gewoon puberaal gedrag was. Hoewel, deze persoon mag inmiddels al een tijdje niet meer meedoen aan het ONJK. Wel is hij tweemaal collega geweest van opa in de persdienst. Inmiddels houdt hij zich op professionele basis bezig met de grotere toernooien, en dan voornamelijk met de live-borden en de webcasts.

Ook erg kleurrijk is altijd de doping die de deelnemers meebrengen. In van die doorzichtige petflessen zitten vaak van die enge blauwe of gifgroene drankjes, waarvan beweerd wordt dat het sportdrank is. Hoe enger en exotischer de kleur, hoe geloofwaardiger dat is natuurlijk.

Ook een opvallende verschijning zijn de diverse hoedjes en petjes die gedragen worden, zoals vandaag in de DEFGH zaal ook weer het geval was. Erg kleurrijk en meestal blijven ze de gehele partij op het hoofd van de eigenaar. Vorig jaar echter, toen opa interviews deed voor bord 13 presteerde één speler het echter om zonder hoofddeksels de partij te beginnen. Later kwam daar een soort van hoedje/mutsje bij en de pokerface werd compleet gemaakt door een glinsterende zonnebril. Ook dat is natuurlijk een manier om je tegenstander onder de indruk te laten zijn en wellicht helpt het wel om de partij winnend af te sluiten.

Donderdag voetbaldag

Tijdens het ONJK is de donderdagmiddag altijd vrij. Vroeger ging bijna iedereen dan zwemmen en werden korte remises tijdens de donderdagronde ook wel “zwembadremises” genoemd. Ook werd er in die jaren in het Hulsbeek een doorgeefschaak-voetbaltoernooi georganiseerd. Daar heeft opa ook een keer aan meegedaan, zonder al te veel succes overigens.

Omdat veel kinderen vaak in voetbalshirts aan het schaken waren wilde de organisatie van het ONJK wel eens weten of de schakers ook echt konden voetballen of dat die shirts alleen maar voor de show waren.  Daarom wordt nu al jaren op donderdag een voetbaltoernooi georganiseerd.

Opa kan niet zo goed voetballen, dus wilde hij eigenlijk niet meedoen aan dat eerste voetbaltoernooi. Maar één van de teams had nog een keeper nodig en had gehoord dat opa dat best wel kon, dus werd opa in dat team opgesteld als keeper. Het team was zo goed dat opa het hele toernooi maar weinig ballen heeft hoeven tegenhouden en opa was dus lid van het eerste voetbalteam dat het ONJK voetbaltoernooi heeft gewonnen.Het jaar daarna speelde opa in bijna hetzelfde team, maar verloor hij de finale tegen de plaatselijke helden.

In die jaren was er bij het ONJK ook een Young-Masters groep. Daarin speelden in de eerste jaren tien, en later twintig, van de beste jeugdspelers van Europa mee. Maar dat waren meestal niet de beste voetballers. Hoewel ze wel veel lol hadden waren de resultaten meestal een stuk minder dan de resultaten op het schaakbord. hoewel er altijd wel een paar bij waren die wel een balletje konden trappen, werd het als team nooit echt een succes. Toch waren de “Young Bastards”, zoals ze zichzelf tijden het voetbaltoernooi meestal noemden, een gevreesde tegenstander.

Het was namelijk altijd weer oppassen voor lijf en leden als je tegen deze, over het algemeen, houten klazen in het veld stond. Tackles waren vaak te laat. Niet met opzet maar vaak gewoon uit onkunde. Als keeper heeft opa daar eigenlijk weinig last van gehad, maar het mag eigenlijk een wonder heten dat dit team nooit voor echte ongelukken heeft gezorgd...

Held op sokken

De laatste jaren loopt opa meestal op zijn sokken door de speelzaal (en zelfs door het hele gebouw), maar dat is niet altijd het geval geweest. In de eerste jaren had opa nog gewoon schoenen aan, maar die kan hij nu niet meer betalen, maar opa vind het gewoon lekkerder om zonder schoenen te lopen. Een bonus is dat dit ook een klein beetje minder geluid maakt als opa door de zaal wandelt.

Opa is op het idee gekomen toen hij in Enschede was. Het geheugen laat opa even in de steek dus het is niet meer precies te zeggen welk jaar het was. In dat jaar zag opa enkele deelnemers ook zonder schoenen door de zaal banjeren en dat leek goed te werken. Het waren voornamelijk deelnemers die aan de hogere borden speelden die dit deden.

Mocht er dus ergens in de verslagen van opa een plotselinge kwaliteitsverbetering hebben opgetreden, wat overigens vrij onwaarschijnlijk lijkt aangezien het niveau nog steeds ver onder nul ligt, dan zal dat wel het moment zijn dat opa besloten heeft om zijn schoenen niet meer mee de zaal in heeft genomen.

Op sokken willen rondlopen heeft echter ook een paar nadelen. Zo is opa elke dag enkele tientallen keren bezig zijn schoenen aan en uit te doen, omdat er in het gebouw een paar ruimtes zijn waar opa liever niet op zijn sokken loopt. Ook gaat opa af en toe naar buiten, en ook dat is zonder schoenen niet handig.

Opa zou een slimme opa zijn als hij makkelijke schoenen aan zou doen, want elke keer die veters strikken dat kost wel wat tijd. Gelukkig heeft opa heel lang geleden op de kleuterschool wel zijn veterdiploma behaald! Het dragen van slippers is natuurlijk ook een optie, maar dan staat het weer zo raar om sokken aan te hebben. En om nou op blote voeten door de zaal te lopen? Dat gaat opa net iets te ver! 

Biertje?

Enkele jaren geleden deed er een paar jaar achter elkaar een groep Belgen mee, onder leiding van de grote Bourgondiër. En zoals u weet houden Bourgondiërs van het goede leven. Daarbij hoort natuurlijk ook het drinken van de nodige alcoholische versnaperingen, wat vooral bij de mannen vaak voornamelijk uit geel vocht bestaat. En uiteraard zijn de gewone soorten bier meestal niet exotisch genoeg.

In de tijd dat het toernooi nog in Hengelo werd gespeeld, hadden deze Belgen een van de plaatselijke caféterrassen uitgekozen als verzamelpunt. De kinderen die klaar waren met hun partijen konden zo vanuit het stadhuis naar dat terras lopen om even de uitslag door te geven en te analyseren. En de ouders dan, onder leiding van onze Bourgondiër? Die waren natuurlijk gezellig aan het kletsen met elkaar en aan het genieten van al het moois wat het leven te bieden heeft.

Maar al dat moois was nog niet genoeg voor onze Bourgondiër, dus besloot hij om samen met zijn clubgenoten om zelf een biertje te (laten) brouwen. En zoals dat gaat bij Bourgondiërs houden ze van gezelligheid en willen ze hun geluk zoveel mogelijk delen. Daarom werd het biertje meegebracht naar Hengelo en gestald bij de stamkroeg alwaar het voor alle schakers, en andere belangstellenden, verkrijgbaar was.

Ook opa werd uitgenodigd om het biertje te proeven, maar dat heeft hij niet gedaan want opa drinkt geen alcohol. Dus of het biertje goed smaakte kan opa jullie helaas niet vertellen. Wel waren aan het eind van de week nagenoeg alle biertjes op. Het lijkt er dus op dat het biertje wel degelijk in de smaak viel bij de schakers. Of zouden onze Belgische vrienden uit arren moede ze maar allemaal zelf hebben leeggedronken?

Een feest van herkenning!

Sommige mensen komen al heel lang elke zomer een week naar Twente om het ONJK bij te wonen. Een van hen, we noemen hem deze week “opa” is er al bij vanaf 2001. In deze rubriek beschrijft “opa” een aantal dingen die hij hier op en rond dit toernooi heeft meegemaakt.

Doordat opa hier al heel lang komt kent hij natuurlijk de meeste spelers wel, en daarom is het voor opa dan ook altijd een feest om de eerste week van augustus naar Borne, of vroeger Enschede of Hengelo af te reizen. Opa gaat dan lekker een praatje maken met de ouders en begeleiders die er net als opa ook al jaren bij zijn.

Maar ook de jeugdspelers herkennen opa soms wel, en zo leggen we de link naar het laatste verhaaltje van vorig jaar. Het Duitse meisje is inmiddels vier jaar ouder dan toen en speelt voor het eerst sinds 2011 weer mee, maar natuurlijk niet meer in de H-groep. Dit jaar gaat zij de D-groep onveilig maken. Bij binnenkomst vroeg ze direct of opa de man was die haar vier jaar geleden het winnaarsinterview had afgenomen.

Maar ook op andere toernooien herkennen de kinderen de kinderen die op het ONJK geweest zijn opa inmiddels. Vooral de kinderen die vorig jaar een bord 13 interview hadden komen op de toernooien vaak even naar opa toe om te zeggen hoe het gaat, of even een high five te geven of om hun partij te laten zien…. Natuurlijk vindt opa dat hartstikke leuk.

Dit jaar gaat opa geen bord-13 interviews meer doen, maar wel zal hij elke dag een stukje schrijven voor de website (voor zover de inspiratie dat toelaat). Dit jaar is opa namelijk mee naar het ONJK als begeleider van 7 kinderen van zijn eigen schaakvereniging, dus dat is al intensief genoeg. Zeker als daarbij in de avonduren ook nog geweerwolfd moet worden!